Erkenning
Het is winter en je bent er al.
Op tenen trek je langs gordijnen.
Deuren blijven dicht vandaag.
De wereld die niet op jou wacht
moet buiten blijven staan.
Ons bed wordt kleiner, langzaam kleiner.
Bij nacht schop je de ruimte vol.
Bij licht, op oude enveloppen, groeien lijstjes
namen en wat er vast in huis en klaar.
Aan wie het hebben wil, doneer je
troost, de reden of de mensenplaag.
Het is je om het even, keuzes komen later.
Eerst in hoofden oude dromen blazen.
Breekbaar glas dat sterker wordt, dag na dag.
© Sander Koolwijk, 2011
