Bergstraat 55 wordt ook wel het debuut van Sander Koolwijk in Bergsportend Nederland genoemd. De boekbespreking hieronder spreekt verder voor zich:
Boekbespreking:
In Bergstraat 55, wordt het berglandschap middels gedichten op een nieuwe en persoonlijke manier beschreven. De bundel begint met een gedicht over de relatie tussen poëzie en bergen. '... Ze daagt me uit, maar is altijd eerder en daar waar ik nog niet komen kan. / Ze heet me welkom, althans dat denk ik, maar geërgerd stuurt ze mij haar diepste dalen door. / ... / 'en eigenlijk, ja eigenlijk zou ik haar moeten haten / en willen dat ze uitvlakt. // Maar ze staat en dat is goed.' Daarna volgen 28 gedichten over denken aan bergen terwijl je nog in Nederland bent, over in de bergen zijn, over het beklimmen van deze bergen, die gevolgd worden door afdalingen en uiteindelijk door het terugkeren naar Nederland en het heimelijke terugdenken aan die bergen.
Tussen die berggedichten door wordt ook nog aandacht geschonken aan de dood, die onlosmakelijk verbonden is met het leven van een klimmer. '... wat rest zijn twee recente rouwadvertenties / van noodlottige klimmers, die niet kunnen leven met de / schrale troost dat ze nu voor altijd in de bergen zullen zijn.' De bundel wordt afgesloten met een algehele vergelijking tussen het berglandschap en Nederland: 'De berg, gelijk getrokken met de aarde, / de rots, gestreken met bedarende hand, / de kraters, gevuld met verzonken vulkanen, / de wereld, zoals Nederland.' Misschien is deze afsluiting wel de troost, waar iedere bergliefhebber naar zoekt: het besef dat die bergen helemaal niet zo ver verwijderd zijn van ons vlakke land.
