Dorp op de Berg
In woorden die ik kies
in de weemoed die soms opduikt
in de reden dat ik ben waar ik ook ben
je bent de hoek van het café, de
schaduw van de dag, de kernen van
de oude aan elkaar gegroeide stad,
ik neem je argwaan voor wat er
niet vertrouwd uitziet voor lief,
ik voed de rengelaote aan mijn
kind en slinger honing uit de taal
die je in mijn geheugen vindt
ik ben de berg afgedaald
maar keer nog steeds terug
om te weten wie ik ook ben,
beloof dat ik altijd mag komen
beloof me, dat ik welkom ben.
* Rengelaote zijn de pruimen van hoogstambomen uit Sweikhuizen
© Sander Koolwijk
Gedicht is verschenen in "Aan beide oevers van de Maas",
gedchten over Limburg.
